kıpırdamaya korkuyorum
o kadar farklı yön var ki,
başlarsam bitirdiğimde saçılmak kaçınılmaz
biliyorum
bendeki benleri korumak sanki tek derdim,
belki de öyleydi başından beri..
tek göz brezilyadan geçti,
öteki, mardin elzığ şırnak..
daha bir serseri sanki ikincisi
ötekinin de aşağı kalır yanı yok hani,
bildim bileli çılgın bakar,
daha bi soğuk sever,
yukardadır aklı yine belki de
kim bilir??
ben de uçar mıyım gözlerim gibi??
belki bir gün ipini bağlar biri ben kopuk uçurtmanın..
şimdilik hayal gibi,
ama bağlanamadan uçmak da zormuş,
gördüm gözlerimle,
sadece uçanlarla değil,
yerdekilerle de gördüm.